វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆក្សត្រ
នាម· noun [ឆ-ក្ស័ត]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ឆ-ក្ស័ត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះកណ្ឌ ទី ១២នៃគម្ពីរមហាវេស្សន្តរជាតក ហៅតាមដំណើររឿងត្រង់ក្សត្រទាំង ៦ព្រះអង្គ បានចួបមូលគ្នានៅព្រៃហិមពាន្ត :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឆក្សត្រិយ៍
