វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនបទាធិបតី
នាម· noun [ជៈ-នៈ-ប៉ៈ-ទា-ធិ-ប៉ៈ-ដី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ជៈ-នៈ-ប៉ៈ-ទា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មន្ត្រីដែលជាអធិបតីក្នុងជនបទ។
Learner aid: noun · [ជៈ-នៈ-ប៉ៈ-ទា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មន្ត្រីដែលជាអធិបតីក្នុងជនបទ។
មន្ត្រីដែលជាអធិបតីក្នុងជនបទ។
(ម.ព. ទេសាភិបាល ផង)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ជនបទ + អធិបតិ)