វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនពាល
នាម· noun [ជន់-ពាល]
Learner aid: noun · [ជន់-ពាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជនមានចរិតជាអ្នកលេង, ជនមានចរិតកាចសាហាវទាំងកាយ វាចា និងចិត្ត :
Learner aid: noun · [ជន់-ពាល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជនមានចរិតជាអ្នកលេង, ជនមានចរិតកាចសាហាវទាំងកាយ វាចា និងចិត្ត :
ជនមានចរិតជាអ្នកលេង, ជនមានចរិតកាចសាហាវទាំងកាយ វាចា និងចិត្ត :
“ជនពាលត្រូវបានសមត្ថកិច្ចឃាត់ខ្លួន។”