Learner aid: verb · [ជប់] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្សឹប; ស្វាធ្យាយខ្សឹបៗ, សូត្ររាយមន្តអាគមខ្សឹបៗ ឬសូត្រនឹកតែក្នុងចិត្ត; ប្រឡេះផ្គាំសូត្រខ្សឹបៗ ឬសូត្រដោយនឹកតែក្នុងចិត្ត។
ខ្សឹប; ស្វាធ្យាយខ្សឹបៗ, សូត្ររាយមន្តអាគមខ្សឹបៗ ឬសូត្រនឹកតែក្នុងចិត្ត; ប្រឡេះផ្គាំសូត្រខ្សឹបៗ ឬសូត្រដោយនឹកតែក្នុងចិត្ត។
កិរិយាខ្សឹប, ដំណើរសូត្រខ្សឹបៗ ឬសូត្រនឹកតែក្នុងចិត្ត។ មានសេចក្ដីតំណាលក្នុងរឿងរ៉ាវពីព្រេងនាយថា ឥសីជប នោះគឺឥសីសូត្ររាយមន្តអាគមខ្សឹបៗ ឱ្យកើតបានជាអ្វីៗ តាមបំណង។
ផ្គាំ។
អំបោះចំណងដែលគេសូត្រខ្សឹបៗផ្លុំប្រសិទ្ធីសម្រាប់ចងបង្ការភ័យ (ប្រើតាមជំនឿអ្នកត្រូវការ)។
ដូចគ្នានឹង ជបករណ៍។
ដំណើរជប, ការជប។
ដូចគ្នានឹង ជបកៈ។ អ្នកដែលចូលចិត្តតែខាងនិយាយខ្សឹប, មនុស្សហៃខ្សឹប។
(ម.ព. ជបការ)។
(ម.ព. ជបការ)។
(ម.ព. ជបការ)។
អ្នកជប។
អាការៈជប, អាការៈដែលជប។
មន្ត, អាគមសម្រាប់សូត្របានតែខ្សឹបៗ ឬសូត្រនឹកតែក្នុងចិត្ត។
កម្រងសម្រាប់ប្រឡេះសូត្រខ្សឹបៗ (ផ្គាំ)។
(ម.ព. ជបលក្សណ៍)។
នាមកុមារម្នាក់ក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍ថាកើតដោយឥសីជប។
អ្នកជប (ស្ត្រី)។
(បើស្ត្រីជា ជបការិនីឬជបការិកា)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
