វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងជង់
នាម· noun [ជើង-ជង់]
Learner aid: noun · [ជើង-ជង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គល់ឈើ, ឫស្សីឬត្រែង, ផ្ដៅ ដែលគេកាត់ទុកឱ្យសល់នៅដី បើដើរទៅជល់ជង់ជើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គល់ឈើ, ឫស្សីឬត្រែង, ផ្ដៅ ដែលគេកាត់ទុកឱ្យសល់នៅដី បើដើរទៅជល់ជង់ជើង :
ឧទាហរណ៍
“ដើរប្រយ័ត្ន, ក្រែងប៉ះជើងជង់!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់