វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈូង
នាម· noun [ឈូង]
Learner aid: noun · [ឈូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ញោចសមុទ្រ, ទន្លេ, ស្ទឹង បឹង ដែលជាញកជាកៀនចូលក្នុងច្រាំង; ចំណែករបស់សមុទ្រដែលលយចូលក្នុងផ្ទៃទ្វីបនិងមានផ្ទៃធំទូលាយ :
Learner aid: noun · [ឈូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ញោចសមុទ្រ, ទន្លេ, ស្ទឹង បឹង ដែលជាញកជាកៀនចូលក្នុងច្រាំង; ចំណែករបស់សមុទ្រដែលលយចូលក្នុងផ្ទៃទ្វីបនិងមានផ្ទៃធំទូលាយ :
ញោចសមុទ្រ, ទន្លេ, ស្ទឹង បឹង ដែលជាញកជាកៀនចូលក្នុងច្រាំង; ចំណែករបស់សមុទ្រដែលលយចូលក្នុងផ្ទៃទ្វីបនិងមានផ្ទៃធំទូលាយ :
“ឈូងសមុទ្រ។”
រមូរសំពត់ដែលចងក្របួចចុងសម្រាប់កាន់បោះ ឬចោលក្នុងល្បែងឈូង :
“បោះឈូង, ចោលឈូង។”
ល្បែងប្រជាប្រិយដែលគេលេងដោយប្រើឈូងសម្រាប់បោះឬចោល :
“លេងឈូង, ច្រៀងឈូង។”
(គេនិយាយថា ល្បែងបោះឈូងឬល្បែងចោលឈូងក៏បាន)។