វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈើទាលត្រាញ់
នាម· noun [ឈើ-ទាល-ត្រាញ់]
Learner aid: noun · [ឈើ-ទាល-ត្រាញ់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើធំមួយប្រភេទ ច្រើនមានតែនៅក្នុងព្រៃរបោះជិតភ្នំ។
Learner aid: noun · [ឈើ-ទាល-ត្រាញ់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើធំមួយប្រភេទ ច្រើនមានតែនៅក្នុងព្រៃរបោះជិតភ្នំ។
ឈើធំមួយប្រភេទ ច្រើនមានតែនៅក្នុងព្រៃរបោះជិតភ្នំ។
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទទៀត ដើមមូលស្រលួតត្រង់ ដុះបែកជាគុម្ព (អ្នកស្រុកខ្លះ ហៅ ដើមរបុកជាស)។