វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដៃតោង
នាម· noun [ដៃ-តោ-ង]
Learner aid: noun · [ដៃ-តោ-ង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
Learner aid: noun · [ដៃ-តោ-ង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
“ននោងមានដៃតោង។”