វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តតូងតតាង
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ត-តូង-ត-តាង]
Learner aid: verb, adverb · [ត-តូង-ត-តាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើតូងតាងខ្លាំងៗ។
Learner aid: verb, adverb · [ត-តូង-ត-តាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើតូងតាងខ្លាំងៗ។
ធ្វើតូងតាងខ្លាំងៗ។
សូរឮដោយចាប់បោះ, ទម្លាក់អ្វីៗ ខ្ជីខ្ជាតាមតែរួចពីដៃ។