វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តតេះតតោះ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ត-តេះ-ត-តោះ]
Learner aid: verb, adverb · [ត-តេះ-ត-តោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តេះតោះរឿយៗមិនលែង :
Learner aid: verb, adverb · [ត-តេះ-ត-តោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តេះតោះរឿយៗមិនលែង :
តេះតោះរឿយៗមិនលែង :
“រកស៊ីតតេះតតោះសោះតែនៅស្ងៀម។”