វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្កល់
កិរិយាសព្ទ· verb [តំ-កល់]
Learner aid: verb · [តំ-កល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទ្រឱ្យខ្ពស់ផុតពីទីប្រក្រតី, ថ្កល់លើអ្វីៗ, តាំង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ថ្កល់
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ទ្រឱ្យខ្ពស់ផុតពីទីប្រក្រតី, ថ្កល់លើអ្វីៗ, តាំង :
ឧទាហរណ៍
“តម្កល់គ្រឿងសក្ការបូជា។”
២
រក្សាទុក, ដាក់ប្រាក់ ឬវត្ថុមានតម្លៃអ្វីមួយជារបស់ធានា :
ឧទាហរណ៍
“តម្កល់ឯកសារជាតិ, តម្កល់ប្រាក់កក់។”
៣
តាំងចិត្តឱ្យនឹង។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់