វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តានតឹង
កិរិយាសព្ទ· verb [តាន-តឹង]
Learner aid: verb · [តាន-តឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តឹងចង្អៀតណែនក្នុងចិត្ត, ទង្គឹះក្នុងចិត្ត, តឹងចិត្តខ្លាំងហាក់ដូចជាមានរោគតានរឹងក្ដាំងនៅក្នុងចិត្ត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
តឹងចង្អៀតណែនក្នុងចិត្ត, ទង្គឹះក្នុងចិត្ត, តឹងចិត្តខ្លាំងហាក់ដូចជាមានរោគតានរឹងក្ដាំងនៅក្នុងចិត្ត។
២
ធ្ងន់ធ្ងរ, ពិបាកដោះស្រាយ :
ឧទាហរណ៍
“ស្ថានភាពកាន់តែតានតឹង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់