វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តឹងតែង
កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [តឹង-តែង]
Learner aid: verb, adjective · [តឹង-តែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
តឹងរ៉ឹង ម៉ឺងម៉ាត់ មិនធូររលុង ធ្ងន់ធ្ងរឬតានតឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
តឹងរ៉ឹង ម៉ឺងម៉ាត់ មិនធូររលុង ធ្ងន់ធ្ងរឬតានតឹង :
ឧទាហរណ៍
“គាត់ជាមនុស្សតឹងតែង ស្ថានភាពកំពុងតែតឹងតែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់