វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុងតាំង
គុណកិរិយា· adverb [តុង-តាំង]
Learner aid: adverb · [តុង-តាំង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខឹងតូងតាង គឺខឹងខ្លាំងចាប់អ្វីៗបោះបោកតូងតាង។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖តូងតាង
Learner aid: adverb · [តុង-តាំង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខឹងតូងតាង គឺខឹងខ្លាំងចាប់អ្វីៗបោះបោកតូងតាង។
ខឹងតូងតាង គឺខឹងខ្លាំងចាប់អ្វីៗបោះបោកតូងតាង។
សូរឮដោយធ្លាក់របស់អ្វីៗរឹងជាដើម។