វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

តុលាការ

នាម· noun [តុ-ឡា-កា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [តុ-ឡា-កា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការថ្លឹង, ការស្ទង់ មិនឱ្យមានល្អៀង; ឬអ្នកស្ទង់តម្រង់សេចក្ដី។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

ការថ្លឹង, ការស្ទង់ មិនឱ្យមានល្អៀង; ឬអ្នកស្ទង់តម្រង់សេចក្ដី។

២

ក្រសួងជម្រះក្ដី ឬចៅក្រមអ្នកវិនិច្ឆ័យក្ដី។

៣

សាលាជម្រះក្ដីខ្ពស់បំផុតដែលមានសមត្ថកិច្ចសម្រេចលើបណ្ដឹងសាទុក្ខជាដើម។

៤

(សំនួន.) តុលាការដែលមិនឯករាជ្យ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. តុលា + ការ)

បន្តរៀនទៀត