វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រួតត្រា
កិរិយាសព្ទ· verbរ៉ូម៉ានីសាស្យុង[ត្រួត-ត្រា]
Learner aid: verb · [ត្រួត-ត្រា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ត្រួតបន្ថែ, ត្រួតដោយបង្គាប់បញ្ជា ឱ្យមានអ្នកត្រួតតពីខ្លួនទៅទៀត ឬត្រួតហើយមានតក់ត្រាសេចក្ដីទុកជាចំណាំ :
