វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ថោមវាទី

នាម· noun [ថោ-ម៉ៈ-វា-ទី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ថោ-ម៉ៈ-វា-ទី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលរមែងពោលពាក្យសរសើរ; មនុស្សដែលច្រើនតែនិយាយសរសើរគេ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ថោមវាទិនី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលរមែងពោលពាក្យសរសើរ; មនុស្សដែលច្រើនតែនិយាយសរសើរគេ។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា ថោមវាទិនី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ស្ដោមវាទិន៑)

បន្តរៀនទៀត