វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្ពាល់
នាម· noun [ថ្ពាល់]
Learner aid: noun · [ថ្ពាល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
Learner aid: noun · [ថ្ពាល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
“ថ្ពាល់កំពុង ថ្ពាល់ដែលមានសាច់កំពុង។”
(ព.ទ.បុ.) មនុស្សដែលមានថ្ពាល់រីកគ្រហាញមានចង្កាខ្លី ច្រើនតែមានសម្ដីថ្វីមាត់ក្អេងក្អាង។
(ព.សា.) កំប៉េះគូទ។
កំប៉េះត្រគាក។
ថ្ពាល់ដែលមានសាច់ផត។