វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទងគន្លង
នាម· noun [ទង-គន់-លង]
Learner aid: noun · [ទង-គន់-លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លំអាន, ហេតុ, ទំនង; ដំណើរទំនង :
Learner aid: noun · [ទង-គន់-លង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លំអាន, ហេតុ, ទំនង; ដំណើរទំនង :
លំអាន, ហេតុ, ទំនង; ដំណើរទំនង :
“សម្ដីមានទងគន្លង, មានទងគន្លងល្មមប្រាស្រ័យគ្នាបាន, រឿងនេះមានទងគន្លងយ៉ាងណា?។”