វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ទ]
Learner aid: verb · [ទ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិន គឺជេរ, ស្ដីឱ្យ, បន្ទោស; វាយ, ទះ, តប់ ... (ជាពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយបញ្ឆៀងមិនចំពោះដំណើរជេរ, បន្ទោសជាដើមនោះទេ) :
Learner aid: verb · [ទ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កិន គឺជេរ, ស្ដីឱ្យ, បន្ទោស; វាយ, ទះ, តប់ ... (ជាពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយបញ្ឆៀងមិនចំពោះដំណើរជេរ, បន្ទោសជាដើមនោះទេ) :
កិន គឺជេរ, ស្ដីឱ្យ, បន្ទោស; វាយ, ទះ, តប់ ... (ជាពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយបញ្ឆៀងមិនចំពោះដំណើរជេរ, បន្ទោសជាដើមនោះទេ) :
“ខ្ញុំឥតដឹងរឿងហ្នឹងសោះ ស្រាប់តែគាត់មកដល់ភ្លាម តាំងទរខ្ញុំតែម្ដង។”
ស៊ី (ព.សា.) :
“ឆ្កែទរនំអស់។ល។”