វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទឹកនោម
នាម· noun [ទឹក-នោម]
Learner aid: noun · [ទឹក-នោម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
Learner aid: noun · [ទឹក-នោម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
ជំងឺទាំងឡាយដែលធ្វើឱ្យមានជាតិប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងទឹកនោម, ប្រតេអ៊ីនូរី (ពាក្យពេទ្យ)។
ឈ្មោះជំងឺធ្ងន់ធ្ងរម្យ៉ាងដែលរាងកាយមិនអាចគ្រប់គ្រងជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមបាន ដោយសារកង្វះអាំងស៊ុយលីន :
“នៅពេលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជាតិស្ករកកើតកាន់តែច្រើនឡើងនៅក្នុងឈាម។”