វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទូក
នាម· noun [ទូក]
Learner aid: noun · [ទូក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
យានជំនិះសម្រាប់ឆ្លងទឹក; ទូកមានច្រើនប្រភេទ មានទូកកំរោល, ទូកផ្កាចា, ទូក-ង ជាដើម :
Learner aid: noun · [ទូក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
យានជំនិះសម្រាប់ឆ្លងទឹក; ទូកមានច្រើនប្រភេទ មានទូកកំរោល, ទូកផ្កាចា, ទូក-ង ជាដើម :
យានជំនិះសម្រាប់ឆ្លងទឹក; ទូកមានច្រើនប្រភេទ មានទូកកំរោល, ទូកផ្កាចា, ទូក-ង ជាដើម :
“អុំទូក, ប្រណាំងទូក។”
គ្រឿងលេងមួយប្រភេទ ដែលយកឫស្សីមកបិតសំប៉ែត ជមក្បាលឱ្យងឡើង សម្រាប់រុញប្រណាំងគ្នា។
កូនចត្រង្គមួយប្រភេទរាងមូល ដែលនៅខាងដើមបំផុត និងខាងចុងបំផុតនៃជួរ។
តួរបស់រទេះ, ផ្នែកខាងមុខនៃតួទោចក្រយាន ជាដើម :
“អង្គុយលើទូករទេះ, ដាក់កាបូបលើទូកកង់។”