វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទូង
កិរិយាសព្ទ· verb [ទូង]
Learner aid: verb · [ទូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាយ, សំពង :
Learner aid: verb · [ទូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាយ, សំពង :
វាយ, សំពង :
“ទូងក្បាលវាមួយអន្លូងទៅ!”
វាយ, សំពង ឱ្យឮសូរទូង ឬឱ្យឮទូងៗ ច្រើនដង :
“ទូងស្គរ។”
ឈ្មោះស្គរធំដែលឮសូរទូងៗ ជាគូគ្នានឹងស្គរទីង :
“ស្គរទូងស្គរទីង។”
សូរស្គរធំដែលពាសស្បែករឹតធូរជាងស្គរធំដែលឮសូរទីងៗ ឬសូរអ្វីមួយដែលឮដូចស្គរទូង។
(ច្រើននិយាយថា ទួង ដូចជា ទួងស្គរ, ទួងគល់ឈើ)។