វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ធ្មួល
នាម· noun [ធ្មួល]
Learner aid: noun · [ធ្មួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាវៈរស់ដែលជាជម្រករស់នៅឬជាប្រភពអាហាររបស់បរាសិត :
Learner aid: noun · [ធ្មួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាវៈរស់ដែលជាជម្រករស់នៅឬជាប្រភពអាហាររបស់បរាសិត :
ភាវៈរស់ដែលជាជម្រករស់នៅឬជាប្រភពអាហាររបស់បរាសិត :
“គោជាធ្មួលរបស់ដង្កែ។”