វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បញ្ញត្តិ

នាម· noun [ប័ញ-ញ៉ាត់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ប័ញ-ញ៉ាត់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖បញ្ញត្តិ–

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :

ឧទាហរណ៍

“មានបញ្ញត្តិ, ធ្វើខុសនឹងបញ្ញត្តិ។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.សំ. ប្រជ្ញប្ដិ)

បន្តរៀនទៀត