វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រពាត
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-ពាត](ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ.ប្រវាស; បា. បវាស។)
Learner aid: verb · [ប្រ-ពាត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចេញឃ្លាតចាកលំនៅប្រក្រតី (ប្រើចំពោះតែ (រ.ស.) :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ប្រពាស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ចេញឃ្លាតចាកលំនៅប្រក្រតី (ប្រើចំពោះតែ (រ.ស.) :
ឧទាហរណ៍
“ស្ដេចចេញប្រពាតព្រៃ គឺស្ដេចចេញទៅក្រសាលព្រៃ កម្សាន្តព្រះរាជហឫទ័យ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើត្រូវការឱ្យត្រឹមត្រង់តាមប្រភពរបស់ពាក្យ គួរប្រើ ប្រពាស វិញ ព្រោះ សំ. ប្រវាស, វ> ព ជា ប្រពាស; បើធ្វើទម្លាប់ប្រើ យូរៗទៅ ក៏អាចនឹងស្រួលមាត់ទៅឯង ដូចជា ស្ដេចទ្រង់ប្រពាសព្រៃ នោះប្រើជាកាព្យក៏គង់តែស្រួលមាត់ដែរ ស្ដេចទ្រង់យាងចេញប្រពាស អស់ទាំងពួករាស្ត្រ រទាសហែហមក្នុងព្រៃ)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
(ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ.ប្រវាស; បា. បវាស។)
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ពាក្យប្រើក្លាយមកពី សំ.ប្រវាស; បា. បវាស។)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់