វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាត់ដី
នាម· noun [ប្រ-ម៉ាត់-ដី]
Learner aid: noun · [ប្រ-ម៉ាត់-ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះស្មៅពួកប្រមាត់កង្កែប មានរសល្វីងឆ្អិតស្រដៀងនឹងរសទឹកប្រមាត់, ប្រើជាបន្លែស្លស្រឡក់បាន, រាប់អានថាជាសម្លកែរោគគ្រុនស្រៀវ។
