វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមឹក
នាម, គុណនាម· noun, adjective [ប្រ-ម៉ឹក]
Learner aid: noun, adjective · [ប្រ-ម៉ឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលកាន់ទម្លាប់ផឹកសុរាដល់ស្រវឹង; ដែលញៀនឬជាប់សុរា :
Learner aid: noun, adjective · [ប្រ-ម៉ឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលកាន់ទម្លាប់ផឹកសុរាដល់ស្រវឹង; ដែលញៀនឬជាប់សុរា :
អ្នកដែលកាន់ទម្លាប់ផឹកសុរាដល់ស្រវឹង; ដែលញៀនឬជាប់សុរា :
“ប្រមឹកញៀនជាប់ តាមទម្លាប់ច្រើនតែភ្លេចខ្លួន។ (ព.កា.) ប្រមឹកសាវ៉ា កាលបើត្រូវស្រា ស្រវឹងភ្លេចខ្លួន ពោលពាក្យឡេះឡោះ ដដែលផ្ទួនៗ ពុំមានក្ដីស្ងួន ប្រណីគ្រួសារ។”