វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផង
ឈ្មោះ· proper noun [ផង]
Learner aid: proper noun · [ផង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជាមួយ, នឹង, ទាំង; ខ្លះ; ដែរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ជាមួយ, នឹង, ទាំង; ខ្លះ; ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“វាយផងជេរផង; ចានផងឆ្នាំងផង; ខ្វាក់ផងថ្លង់ផង; ជួយគ្នាផង; ឱ្យខ្ញុំទៅផង។”
២
នៃ។ (ព.សា.) សម្រាប់ប្រើជាជំនួសពាក្យ នៃ ជាសាមីសម្ពន្ធ :
ឧទាហរណ៍
“នេះរបស់ផងខ្ញុំ, នុ៎ះរបស់ផងប្អូនខ្ញុំ។”
៣
ទាំងឡាយ, ទាំងពួង :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកផង, ជនផង។”
៤
(ម.ព. អ្នកផង)។
៥
ពួកជាមួយ, ពួកដែលចូលគំនិត ឬចូលដៃជាមួយ។
៦
(ម.ព. អ្នកផង)។
៧
អ្នកស្រុកដែលនៅភូមិរួមរបងជាមួយគ្នា។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(និយាយបញ្ជាក់ជា ផង់ ក៏មាន ដូចជា របស់ ផង់ខ្ញុំ; ក្លាយមកទៀតថា ផន់ឬផិន ក៏មាន ដូចជា របស់ផន់ខ្ញុំ, របស់ផិនខ្ញុំ ប្រើតាមទម្លាប់, ប៉ុន្តែត្រូវសរសេរ ផង ទើបត្រឹមត្រូវ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់