ផ្លូវ

គន្លងសម្រាប់ដើរ, សម្រាប់ទៅមក; ចន្លោះ; លំអាន, តម្រាយ; លំនាំ; ហេតុ; វិធី។ល។

ជាយផ្លូវនៅក្នុងទីប្រជុំជនដែលរៀបចំទុកសម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរដោយជើង :

ដំណើរ ឬអំពើខុស។

ផ្លូវដែលខ្យល់ក្នុងសួតចេញមកក្រៅនៅពេលបន្លឺសូរ។ នៅពេលបន្លឺសូរ ខ្យល់ក្នុងសួតធាក់ចេញមកក្រៅតាមផ្លូវច្រមុះឬតាមផ្លូវមាត់ :

ផ្លូវដែលគេគ្រាន់តែឆ្ការព្រៃចេញឱ្យទៅមកបានដោយស្រួល។

ផ្លូវខាងឆ្វេង។ (ព.ប្រ.) ផ្លូវខុស។

ផ្លូវតូចដែលដើរទន្ទឹមគ្នាមិនកើត។

ផ្លូវដែលនាំជំនួញទៅមក ឬមុខការរបរខាងជួញ។

ផ្លូវដែលបែកខ្វែងជាបីឬជាបួន។

ដំណើរ ឬអំពើត្រូវ។

ផ្លូវសម្រាប់បរទេះគោឬរទេះក្របី។

អកុសលដែលនាំសត្វឱ្យទៅកើតក្នុងនរក។

ផ្លូវតែមួយដែលបត់កេលកុង។

បាបដែលទុកដូចផ្លូវនៃសេចក្ដីទុក្ខ ឬអាក្រក់។

បុណ្យដែលទុកដូចផ្លូវនៃសេចក្ដីសុខ ឬល្អ។

ផ្លូវដែលបែកចេញជាពីរ បី ឬជាបួន។

(ម.ព. ផ្លូវបែក)។

ហេតុ ឬដំណើរដែលនាំឱ្យរស់។

កុសលដែលនាំសត្វឱ្យទៅកើតក្នុងឋានសួគ៌។

ដំណើរសេចក្ដី។ល។

ហេតុ ឬដំណើរដែលនាំឱ្យស្លាប់។

ផ្លូវសម្រាប់ព្រះរាជាស្ដេចចេញចូល ឬផ្លូវធំសម្រាប់ហ្លួងស្ដេចចេញពីក្នុងព្រះបរមរាជវាំងទៅកាន់ទីក្រៅក្រុង (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងបុរាណសម័យ)។ល។