វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភណ្ឌនៈ
នាម· noun [ភ័ន-ឌៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ភ័ន-ឌៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជម្លោះ។
Learner aid: noun · [ភ័ន-ឌៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ជម្លោះ។
ជម្លោះ។
ដំណើរឈ្លោះប្រកែក ឬហេតុដែលនាំបណ្ដាលឱ្យកើតជាជម្លោះ។
(ម.ព. ភណ្ឌនការី)។
អ្នកបង្កជម្លោះ, អ្នកដែលហៃនាំឈ្លោះ។
(ម.ព. ភណ្ឌនការណ៍)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ភណ្ឌន)