វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភតិបតី
នាម· noun [ភៈ-តិ-ប៉ៈ-ដី]
Learner aid: noun · [ភៈ-តិ-ប៉ៈ-ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាគីម្ខាងនៃភតិសន្យា ដែលសន្យាថាឱ្យភតិកៈប្រើនិងអាស្រ័យផលលើវត្ថុណាមួយដោយយកថ្លៃឈ្នួល។
Learner aid: noun · [ភៈ-តិ-ប៉ៈ-ដី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាគីម្ខាងនៃភតិសន្យា ដែលសន្យាថាឱ្យភតិកៈប្រើនិងអាស្រ័យផលលើវត្ថុណាមួយដោយយកថ្លៃឈ្នួល។
ភាគីម្ខាងនៃភតិសន្យា ដែលសន្យាថាឱ្យភតិកៈប្រើនិងអាស្រ័យផលលើវត្ថុណាមួយដោយយកថ្លៃឈ្នួល។