វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភត្តការ
នាម· noun [ភ័ត-តៈ-កា]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ភ័ត-តៈ-កា] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
Learner aid: noun · [ភ័ត-តៈ-កា] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
អ្នកធ្វើភត្ត, អ្នកចម្អិនភត្ត, អ្នកគ្រួ, ចុងភៅ; (រ.ស.) អ្នកពិសេស, ពួកពិសេស។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)