វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភូម
នាម· noun [ភូម]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ភូម] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទេវតាដែលឋិតនៅផ្ទាល់លើផែនដី។ ខ្មែរហៅទេវតាឬបិសាចដែលអាស្រ័យនៅទីស្រែចម្ការថា ព្រះភូម។
Learner aid: noun · [ភូម] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទេវតាដែលឋិតនៅផ្ទាល់លើផែនដី។ ខ្មែរហៅទេវតាឬបិសាចដែលអាស្រ័យនៅទីស្រែចម្ការថា ព្រះភូម។
ទេវតាដែលឋិតនៅផ្ទាល់លើផែនដី។ ខ្មែរហៅទេវតាឬបិសាចដែលអាស្រ័យនៅទីស្រែចម្ការថា ព្រះភូម។
សែនបូជាព្រះភូមក្នុងវេលាដែលរាស់ស្រែនឹងស្ទូង (ចំពោះតែស្រែណាមួយដែលគេធ្លាប់ធ្វើរាល់ឆ្នាំ តាមជំនឿម្ចាស់ស្រែ)។
(ត្រូវប្រើពាក្យ ភុម្មទេវតា វិញ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)