វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្នក់
នាម· noun [ភ្នក់]
Learner aid: noun · [ភ្នក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គំនរឧសឬសំរាម ដែលដុតឱ្យឆេះងំរង្គំយូរដោយសង្កត់នឹងអង្កាមឬកម្ទេច, ស្មៅ, ចំណាំងជាដើម ដែលស្រស់ ឬដែលលាយដោយដី ដើម្បីឱ្យហុយផ្សែងកម្ចាត់មូសជាដើម :
