វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្នំ
នាម· noun [ភ្នំ]
Learner aid: noun · [ភ្នំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពំនូកដីឬថ្មខ្ពស់ត្រដែតផុតឡើងពីផ្ទៃដីប្រក្រតីដែលនៅជិតខាង, ខ្ពស់ត្រដែតជាងសូម្បីដំបូកយ៉ាងធំ។ ពាក្យបណ្ដៅលេងថា ឯកអង្គទ្រង់នាមឯក ខ្ពស់អនេកទាបជាងស្មៅ (តើគឺអ្វី? គឺភ្នំ។ ត្រូវហើយ!)។
