វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លក់
កិរិយាសព្ទ· verb [ភ្លក់]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: verb · [ភ្លក់] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លក្សសម្ល, ភ្លក្សមើលឱ្យដឹងសាបប្រៃ។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ភ្លក្ស
Learner aid: verb · [ភ្លក់] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លក្សសម្ល, ភ្លក្សមើលឱ្យដឹងសាបប្រៃ។
ភ្លក្សសម្ល, ភ្លក្សមើលឱ្យដឹងសាបប្រៃ។
(ព.ប្រ.) ធ្វើការអ្វីមួយតែបន្តិចបន្តួចល្បងមើលសិន បើឃើញកើតស្រួល ទើបនឹងធ្វើការតទៅទៀត (ព.សា.)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ភ្លក្ស "បរិភោគ, ស៊ី" បរិភោគតែបន្តិចល្បងមើលមុនឱ្យដឹងឱជារស សរសេរ ភ្លក្ស ត្រូវជាង, តែធ្លាប់ប្រើជា ភ្លក់ យូរមកហើយ)