វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មង្កុភាព
នាម· noun [ម័ង-កុ-ភាប]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ម័ង-កុ-ភាប] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាពជាអ្នកខ្មូរមុខឬមូរមុខ, ការឱនមុខជ្រប់ដោយអៀនខ្មាស, ដំណើរអឹមអៀមអៀនប្រៀន, ដំណើរមិនអង់អាច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ភាពជាអ្នកខ្មូរមុខឬមូរមុខ, ការឱនមុខជ្រប់ដោយអៀនខ្មាស, ដំណើរអឹមអៀមអៀនប្រៀន, ដំណើរមិនអង់អាច :
ឧទាហរណ៍
“កុំគប្បីធ្វើទម្លាប់ខ្លួនឱ្យមានមង្កុភាពក្នុងសន្តាន។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. មង្កុ + ភាវ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់