វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មច្ឆរិយ
នាម· noun [ម័ច-ឆៈ-រ៉ិ-យៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ម័ច-ឆៈ-រ៉ិ-យៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីកំណាញ់។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មច្ឆរិយៈ
Learner aid: noun · [ម័ច-ឆៈ-រ៉ិ-យៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីកំណាញ់។
សេចក្ដីកំណាញ់។
(ខ្មែរច្រើននិយាយថា មច្ឆេរិយៈ)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. មច្ឆរិយ សំ. មាត្សយ៌)