វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មនុជាធិបតី

នាម· noun [មៈ-នុ-ជា-ធិ-ប៉ៈ-ដី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [មៈ-នុ-ជា-ធិ-ប៉ៈ-ដី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលជាម្ចាស់របស់ពួកមនុស្ស គឺក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ ហៅថា មនុជិន្ទ ឬ មនុជេន្ទ្រ ក៏បាន។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. < មនុជ "មនុស្ស" + អធិបតិ "អ្នកដែលជាធំ, ជាម្ចាស់")

បន្តរៀនទៀត