វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនុជិន្ទ
នាម· noun [មៈ-នុ-ជិន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [មៈ-នុ-ជិន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំជាងពួកមនុស្ស (ព្រះរាជា)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មនុជេន្ទ្រ
Learner aid: noun · [មៈ-នុ-ជិន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំជាងពួកមនុស្ស (ព្រះរាជា)។
អ្នកដែលជាធំជាងពួកមនុស្ស (ព្រះរាជា)។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. < មនុជ "មនុស្ស" + ឥន្ទ "ជាធំ")