វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មារ

នាម· noun [មា]

Learner aid: noun · [មា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះទេវបុត្រដែលជាសត្រូវចំពោះព្រះពុទ្ធ។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៥ ន័យ
១

ឈ្មោះទេវបុត្រដែលជាសត្រូវចំពោះព្រះពុទ្ធ។

២

មារចូលជ្រែកក្នុងរូបកាយនៃមនុស្ស។

៣

ចំណងមារ; ចំណងកិលេស គឺគ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត ដែលទុកដូចជាចំណងពួកសត្វ។

៤

ជម្នះមារ; អ្នកឈ្នះមារ (ព្រះពុទ្ធ)។

៥

(ព.ប្រ.) ហេតុអាក្រក់ ដែលស្រាប់តែបណ្ដាលឡើងភ្លាមនាំឱ្យទាស់ដំណើរកិច្ចការឬមនុស្សដែលជំទាស់កិច្ចការកំពុងស្រួលឱ្យរអាក់រអួល; និយាយថា មារជ្រែកឬមានមារមកជ្រែក ក៏បាន :

ឧទាហរណ៍

“កំពុងតែធ្វើការស្រួលៗ ស្រាប់តែមានមារមកជ្រែកឱ្យទាស់ការអស់!”

៦

ឈ្មោះគម្ពីរឬបរិច្ឆេទមួយសម្ដែងរឿងព្រះឧបគុត្តត្ថេរចងមារ។

៧

ព្រះពុទ្ធរូបដែលគង់ផ្គត់ព្រះភ្នែនដាក់ព្រះហស្តឆ្វេងផ្ងារ ព្រះអង្គុលីផ្ទាប់លើព្រះភ្នែនខាងឆ្វេង ព្រះហស្តស្ដាំសណ្ដូកផ្កាប់ព្រះអង្គុលីសំយុងផ្ទាប់លើព្រះភ្នែនខាងស្ដាំហៅថា ព្រះមារវិជ័យឬព្រះពុទ្ធរូបមារវិជ័យ (ព្រះពុទ្ធរូបផ្ចាញ់មារ)។

៨

អ្នកឈ្នះមារ (ព្រះពុទ្ធ)។

៩

(ម.ព. មារជិ)។

១០

(ម.ព. មារជិ)។

១១

កូនស្រីរបស់មារ។

១២

សេនាមារ គឺពួករេហ៍ពលរបស់មារ កាលដែលលើកមកផ្ចាញ់ព្រះពុទ្ធ។

១៣

ក្រុងមារ។

១៤

អ្នករារាំង, ជំទាស់មិនឱ្យអ្នកដទៃធ្វើបុណ្យធ្វើកុសលកើត។

១៥

ដំណើររារាំង; ការសម្លាប់; សេចក្ដីស្លាប់; ...។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់