វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មួក
នាម· noun [មួក]
Learner aid: noun · [មួក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានរូបផ្សេងៗច្រើនបែប សម្រាប់ពាក់សីសៈ ជាគ្រឿងការពារកម្ដៅព្រះអាទិត្យ, ធូលីជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់មានរូបផ្សេងៗច្រើនបែប សម្រាប់ពាក់សីសៈ ជាគ្រឿងការពារកម្ដៅព្រះអាទិត្យ, ធូលីជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ពាក់មួក; (រ.ស.) ហៅ ព្រះមាលា។”
២
មួកមួយប្រភេទធ្វើពីស្លឹកកំពូលត្នោតដេរភ្ជាប់គ្នាឱ្យមានក្បាលនិងហាមជុំវិញ ដូចជាមួកធម្មតា :
ឧទាហរណ៍
“កសិករយើងស្លៀកខោខ្លីពណ៌ខ្មៅ និងពាក់មួកស្លឹកត្នោត កំពុងភ្ជួរស្រែ។”
៣
មួកមួយបែបធ្វើពីក្រណាត់ទន់ក្រាស់ និងមានខ្សែសំប៉ែតស្ដើងវណ្ឌជុំវិញក្បាលមួក :
ឧទាហរណ៍
“ស្លៀកសំពត់ចងក្បិន ពាក់អាវកត្រង់ឡេវធំ ពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ និងមួកសំបុក។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. មាលា{¥¥}២{££})។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់