វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្ហេបម្ហប
គុណកិរិយា· adverb [ម្ហេប-ម្ហប]
Learner aid: adverb · [ម្ហេប-ម្ហប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលធ្វើមាត់ទុលហើបៗដោយមាត់ហបៗព្រោះខ្លាចឬព្រោះស្លន់ខ្លាំង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ម្ហែបម្ហប
Learner aid: adverb · [ម្ហេប-ម្ហប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលធ្វើមាត់ទុលហើបៗដោយមាត់ហបៗព្រោះខ្លាចឬព្រោះស្លន់ខ្លាំង :
ដែលធ្វើមាត់ទុលហើបៗដោយមាត់ហបៗព្រោះខ្លាចឬព្រោះស្លន់ខ្លាំង :
“និយាយម្ហេបម្ហប។”
(ម.ព. ត្រហេបត្រហប ផង)។