វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រណ្ដាប់
នាម· noun [រន់-ដាប់]
Learner aid: noun · [រន់-ដាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុសម្រាប់ធ្វើទានឬសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ, គ្រឿងទេយ្យទាន; ទ្រនឹបគ្រូ; គ្រឿងបណ្ណាការ :
Learner aid: noun · [រន់-ដាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុសម្រាប់ធ្វើទានឬសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ, គ្រឿងទេយ្យទាន; ទ្រនឹបគ្រូ; គ្រឿងបណ្ណាការ :
វត្ថុសម្រាប់ធ្វើទានឬសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ, គ្រឿងទេយ្យទាន; ទ្រនឹបគ្រូ; គ្រឿងបណ្ណាការ :
“រៀបរណ្ដាប់បុណ្យ, រណ្ដាប់ទេយ្យទាន; រៀបរណ្ដាប់គ្រូ, រៀបរណ្ដាប់ការ (អាពាហ៍ពិពាហ៍)។”