វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
របុញ
នាម· noun [រ-បុញ]
Learner aid: noun · [រ-បុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បន្ទះឈើតូច មានដងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរនាស់ដៃ តែឥតធ្មេញ សម្រាប់រុញធារស្រូវ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ឈើរុញ
Learner aid: noun · [រ-បុញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បន្ទះឈើតូច មានដងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរនាស់ដៃ តែឥតធ្មេញ សម្រាប់រុញធារស្រូវ :
បន្ទះឈើតូច មានដងសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរនាស់ដៃ តែឥតធ្មេញ សម្រាប់រុញធារស្រូវ :
“ចាប់របុញរុញធារស្រូវ។”
(ហៅតាមទម្លាប់ដោយស្រុក, អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ឈើរុញ)។