វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រអាង
នាម· noun [រ-អាង]
Learner aid: noun · [រ-អាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អណ្ដូងឬថ្លុកថ្មកើតឯងនៅភ្នំ, មានទំហំនិងជម្រៅល្មមដក់ទឹកភ្លៀងនៅយូរបាន :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ល្អាង
Learner aid: noun · [រ-អាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អណ្ដូងឬថ្លុកថ្មកើតឯងនៅភ្នំ, មានទំហំនិងជម្រៅល្មមដក់ទឹកភ្លៀងនៅយូរបាន :
អណ្ដូងឬថ្លុកថ្មកើតឯងនៅភ្នំ, មានទំហំនិងជម្រៅល្មមដក់ទឹកភ្លៀងនៅយូរបាន :
“រអាងភ្នំ។”