វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រោបក
នាម· noun [រោ-ប៉ៈ-កៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [រោ-ប៉ៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដាំដំណាំ។
Learner aid: noun · [រោ-ប៉ៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដាំដំណាំ។
អ្នកដាំដំណាំ។
(បើស្ត្រីជា រោបិកាឬរោបការិនី)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បា. រោបក; បា. —ការី; សំ. —ការិន៑)