វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្ងៀងជូតអាចម៍កូន
នាម· noun [ល្ងៀង-ជូត-អាច់-កូន]
Learner aid: noun · [ល្ងៀង-ជូត-អាច់-កូន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទពួកល្ងៀង ប៉ុន្តែដើមតូចច្រើនតែទាបៗជាងល្ងៀងស្លឹកល្វីងប្រហាត (អ្នកស្រុកខ្លះហៅល្ងៀងស្វាយ)។
