វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ល្ងៀងជូតអាចម៍កូន

នាម· noun [ល្ងៀង-ជូត-អាច់-កូន]

Learner aid: noun · [ល្ងៀង-ជូត-អាច់-កូន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទពួកល្ងៀង ប៉ុន្តែដើមតូចច្រើនតែទាបៗជាងល្ងៀងស្លឹកល្វីងប្រហាត (អ្នកស្រុកខ្លះហៅល្ងៀងស្វាយ)។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទពួកល្ងៀង ប៉ុន្តែដើមតូចច្រើនតែទាបៗជាងល្ងៀងស្លឹកល្វីងប្រហាត (អ្នកស្រុកខ្លះហៅល្ងៀងស្វាយ)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់