វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វង្ស

នាម· noun [វង់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វង់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពូជ, ជំបួរ, ជួរ, ក្រសែ, របា, ត្រកូល, តំណត្រកូល; ជាតិ។ ដូចជា ឫស្សី; ប៉ី; ខ្លុយ; ស្រឡៃ; ស្នួ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វង្សា—វង្ស—វង្ស–
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២០ ន័យ
១

ពូជ, ជំបួរ, ជួរ, ក្រសែ, របា, ត្រកូល, តំណត្រកូល; ជាតិ។ ដូចជា ឫស្សី; ប៉ី; ខ្លុយ; ស្រឡៃ; ស្នួ។

២

វង្សក្សត្រិយ៍។

៣

វង្សស្តេច។

៤

បុព្វបុរសរបស់ត្រកូល មនុស្សដើមត្រកូល។

៥

(ម.ព. វង្សករ)។

៦

ដំណើរផុតវង្ស។

៧

ប្រវត្តិ, លំអាន របស់ពូជពង្ស; ពង្សាវតារជាតិ។

៨

អ្នកដែលជាចម្បងរបស់ត្រកូលឬប្រមុខរបស់ត្រកូល។

៩

(ម.ព. វង្សនាថ)។

១០

អ្នកដែលត្រូវស៊ីទ្រព្យសម្បាច់របស់ត្រកូល។

១១

សេចក្ដីចម្រើនរបស់ត្រកូល។

១២

(ម.ព. វង្សវឌ្ឍី)។

១៣

អ្នកដែលចម្រើនត្រកូល។

១៤

(ម.ព.វង្សវឌ្ឍនៈ)។

១៥

ប្រពៃណីឬទំនៀមល្អរបស់ត្រកូល។

១៦

ការតាំងនៅនៃវង្ស។

១៧

វង្សតៗតាមលំដាប់មក។

១៨

ដូចគ្នានឹង ពង្សាវលី។

១៩

វង្សសមណៈ។

២០

(ម.ព. សក្យវង្ស)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ពង្ស ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វំស សំ. វំឝ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់